خودکشی

آیا تاکنون با پیشامدهای ناکام کننده‌ای در زندگی مواجه شده‌اید، طوری که دلتان بخواهد به همه چیز خاتمه دهید؟ آیا تاکنون مرگ به عنوان راه حلی بهتر از مبارزه با زندگی برایتان مطرح شده است؟ بسیاری از مردم در دوره‌ای از زندگی خود به مرگ فکر کرده‌اند، ولی تعداد بسیار کمی از آنها واقعا به خودکشی عمل می‌کنند. بحران خودکشی تجربه‌ای مغشوش کننده ، دردناک و سخت است. برای بیرون آمدن از بحران خودکشی ، تعیین عوامل ایجاد کننده بحران ، فهم احساسات شخص خودکشی کننده و مواجهه با افکار خودکشی‌گرا ، مسائل بسیار مهم و اساسی هستند.



تصویر

چه چیزی به بحران خودکشی منجر می‌شود؟

یک بحران خودکشی معمولا توسط یک تجربه آسیب زا و یا مجموعه‌ای از تجارب که احساس ارزشمندی شخص را پایمال می‌کنند، ایجاد می‌شود. این تجارب شامل یک فقدان اساسی ، ناکامی در نیل به اهداف شخصی و یا مشکلات شخصی دراز مدت می‌باشند. زمانی که نظام مقابله‌ای شخص قادر به رویارویی با تجارب منفی زندگی نباشد، افسردگی و یأس ناشی از آن می‌تواند شخص را به افکار خودکشی ، آسیب‌پذیر نماید.

احساسات شخص خودکشی کننده

عموما شخص در معرض خودکشی ، به دلیل احساس بیگانگی از تعاملات اجتماعی کناره‌گیری می‌کند. او در پس انبوه جمعیت احساس انزوا و تنهایی می‌نماید. نیروی لازم برای عملکردهای روزانه کاهش می‌یابد. احساس خستگی و نوسانات خلقی ایجاد می‌شوند. خواب، خوراک و عادات مراقبت از خود از نظم معمول خارج می‌گردند. شخص ممکن است بدلیل سخت و غیر قابل تحمل بودن الزامات زندگی از خوردن خودداری کند، در خواب مشکل داشته باشد، کلاس درس یا کار خود را فراموش کند و از آرایش ظاهری خود غفلت نماید. عواطف خشم ، آسیب و غمگینی احساس ناامیدی و درماندگی فرد را در بر می‌گیرد.

شیوه‌های مواجهه با افکار خودکشی

در زیر چند راهبرد جهت مواجهه با معمای بحران خودکشی ذکر شده است. نکته کلیدی برای پیشرفت از طریق این حالت ، برقرار کردن رابطه با یک شخص و مشارکت در یافتن راههای جایگزین جهت توجیه زندگی (زنده ماندن) است.


  • ترسها ، ناکامی‌ها و نگرانی‌های خود را با والدین ، دوست ، همسر ، استاد ، مشاور یا یک روحانی در میان بگذارید. اگر شما راه‌حلی برای مشکلات ندارید به این معنی نیست که برای آن مشکلات دیگر هیچ راه‌حلی وجود ندارد. ابراز افکار و احساساتتان آغازکننده فرایندی است که از طریق آن نیرو ، امید و احساس ارزشمندی مجددا ایجاد شده و به کشف راه‌حل‌های دیگر جهت حل و فصل بحران منجر می‌گردد. اگر افکار خودکشی پیش از چند روز طول کشید، کمک حرفه‌ای و تخصصی الزامی خواهد بود.

  • آنچه را که موجب ناراحتی شما می‌شود، بطور مشخص بنویسید. علاوه بر این ، چگونگی رویارویی‌تان با مشکلات را معین کنید. با مشخص کردن آنچه جهت مقابله با یک موضوع خاص انجام می‌دهید، دریچه ذهن خود را برای راه‌حل‌های دیگر باز می‌گذارید.

  • افکار مثبت را جایگزین افکار منفی کنید. اگر شما بطور دائمی درباره نقائص ، تقصیرها و بدبیاری‌های زندگی خود تعمق و تفکر نمائید، خود پنداری و نگرشی منفی در مورد آینده را درونی خواهید کرد. تمرکز بر اسنادها ، توانایی‌ها و مشارکت‌های شخصی مثبت ، نگرشی متعادل در مورد خود و توانایی‌هایتان ایجاد خواهد کرد. در بعضی اوقات جهت ایجاد احساس بهتر با خودتان حرف بزنید.

  • کسانی را که در صورت کشتن خودتان ، زندگی آنها آسیب خواهد دید، مشخص کنید. تعیین اینکه آیا کسی در زندگی خود به شما نیازمند است، کاری سخت است. بهرحال ، ما همه در شبکه‌های اجتماعی درگیر هستیم و در هر لحظه از زمان شخصی وجود دارد که رابطه‌ای معنی‌دار با شما داشته باشد. در نظر داشته باشید که شما به حساب می‌آیید و برای دیگران مهم هستید، ارزشمندید و استحقاق این را دارید که چیزها را بهتر سازید. زندگی در دوره‌هایی از زمان سخت می‌گردد، همه فراز و نشیب دارند. یک بخش از خوبی زندگی در این است که شما امیدوارید فردا بهتر از دیروز خواهد بود. اگر شما از افسردگی ، ناامیدی و افکار خودکشی در رنج هستید، مطمئن باشید که مراجعه به متخصصین بهداشت روانی برای شما بسیار کمک‌کننده خواهد بود.
ادامه نوشته

مدیریت در آندولند و ایندولند

آندولند: موفقیت مدیر بر اساس پیشرفت مجموعه تحت مدیریتش سنجیده می شود.

ایندولند: موفقیت مدیر سنجیده نمی شود، خود مدیر بودن نشانه موفقیت است.

-آندولند: مدیران بعضی وقتها استعفا می دهند.

ایندولند: عشق به خدمت مانع از استعفا می شود.

-آندولند: افراد از مشاغل پایین شروع می کنند و به تدریج ممکن است مدیر شوند.

ایندولند: افراد مدیر مادرزادی هستند و اولین شغلشان در بیست سالگی مدیریت است.

ادامه نوشته

توصیه های مهم تغذیه

folksfried.jpg

آیا می‌دانید بیماری‌های قلبی‌عروقی نخستین علت مرگ و میر در کشور ما هستند؟ آیا عوامل خطرساز و به وجود آورنده آن را می‌شناسید؟ یادتان باشد که با کمی تغییر در برنامه غذایی‌تان و البته پایبندی به آن می‌توانید احتمال ابتلا به این گروه از بیماری‌های شایع را برای همیشه در خود و خانواده‌تان کاهش دهید. قبل از هر چیز باید بگوییم که پرفشاری خون، افزایش چربی‌های خون، بیماری دیابت، اضافه وزن، چاقی و کم‌تحرکی از عوامل ایجادکننده این بیماری‌ها به شمار می‌روند که شما می‌توانید با تغذیه مناسب و متعادل از بسیاری از این عوامل خطر پیشگیری کنید. برای این منظور در انتخاب غذایی که می‌خورید دقت داشته و برای کاهش احتمال ابتلا به بیماری‌های قلبی‌عروقی، توصیه‌های زیر را جدی بگیرید:

تهیه مطلب : خانم مهین اوجی (کتابخانه دانشکده مدیریت)

ادامه نوشته

كم خونی

كم خونی یعنی كاهش تعداد گلبول‏های قرمز خون و علل متفاوتی دارد، ولی مهم‏ترین آنها كمبود آهن در بدن است.

1. به پوست خود دقت كنید. آیا پوستتان رنگ پریده است؟ در حالت كم‏خونی، حتی اگر رنگ پوستتان معمولی باشد، ولی لب‏های شما، كمرنگ‏تر از حد طبیعی است و پوست شما بی‏حال و خسته (شل) می باشد.

2. آیا همیشه احساس خستگی و بی‏حالی می كنید؟ این ها از علائم شایع كم‏خونی است.

3. آیا سردردهای پی در پی دارید؟ و یا اشتهایی برای غذا خوردن ندارید؟ این ها از علائم اولیه كم‏خونی هستند.

4. آیا مبتلا به یبوست شده‏اید؟ این هم یكی دیگر از علائم اولیه كم خونی است و بدون هیچ‏ تغییری در عادات غذایی به وجود می‏آید (یعنی مثلا بدون كاهش مصرف میوه و سبزی، دچار یبوست می شوید). تنها راه تشخیص كم‏خونی، دادن آزمایش خون است.

5. آیا تمركز فكری برای شما سخت شده است؟ این مسئله روی كار شما یا انجام تكالیف درسی شما تاثیرگذار است.

6. آیا دوست دارید مواد عجیب و غریب را كه خوراكی نیستند، بخورید؟ مثل خاك یا كاغذ. چنین حالتی "پیكا" نام دارد و یکی از علائم کم خونی است.

7. به حالات روحی و روانی خود دقت کرده اید؟ كم‏خونی می‏تواند باعث احساس افسردگی شود.

8. آیا احساس تنگی نفس دارید؟ گلبول‏های قرمز خون، بخش حیاتی فرآیند تنفس را تشكیل می دهند و این علامت در كم‏خونی متوسط تا شدید بروز می‏كند.

9. آیا احساس می‏كنید انگشتان دست و پای شما همیشه سرد هستند؟ این حالت به دلیل كاهش جریان خون در انگشتان دست و پا، در اثر كم‏خونی اتفاق می‏افتد.

10. آیا احساس ضعف یا سرگیجه دارید؟ در كم‏خونی شدید، هنگام برخاستن از رختخواب احساس ضعف زیادی دارید و یا هنگام بلند شدن از جایتان، احساس سرگیجه می‏كنید.

هشدارها:

- اگر به طور ناگهانی، زخم‏هایی روی زبان یا دهانتان پیدا شد، یا اگر خانم هستید و یك مرتبه دچار قطع قاعدگی شدید، نشان می‏دهد دچار كم‏خونی هستید.

- اگر بیشتر اوقات غذاهای فرآیند شده و آماده بخورید، یا بعضی وعده‏های غذایی (مثل صبحانه) را از برنامه غذایی تان حذف كنید، یا ریزه خواری داشته باشید، یا از همه گروه های غذایی استفاده نكنید، ممكن است آهن و سایر مواد مغذی را به مقدار كافی دریافت نكنید. در این صورت، اگر علائم ذكر شده در بالا را داشتید، احتمالا دچار كم‏خونی هستید.

- كم‏خونی می‏تواند در اثر مشكلات پزشكی اصولی و دریافت یا جذب ناكافی آهن در بدن به وجود آید. تنها راه تشخیص كم‏خونی، دادن آزمایش خون است. اگر فكر می‏كنید دچار كم‏خونی هستید،حتماً به پزشك مراجعه كنید.

- اگر نسبت به كم‏خونی خود شك دارید، هرگز مقادیر بالای مكمل‏های آهن را مصرف نكنید، زیرا دریافت مقادیر زیاد آهن، مسمومیت زاست و عوارض بدی دارد. برای تشخیص قطعی كم‏خونی باید به پزشك مراجعه كنید و خودتان بر اساس علائم بالا نمی‏توانید بگویید حتما دچار كم‏خونی هستید، زیرا علائم كم‏خونی می‏تواند مشابه علائم سایر بیماری‏ها باشد و كمبود آهن به تنهایی، علت بروز كم‏خونی نیست.

- اگر علائم بالا در شما ادامه داشت، یا دچار یك مشكل خاص پزشكی هستید، حتماً به پزشك مراجعه كنید. اطلاعاتی كه در این مقاله برای شما ارائه شده، نمی‏تواند جایگزین توصیه‏ها یا درمان تخصصی پزشكی شود

 

تهیه مطلب:خانم مهین اوجی(کتابخانه دانشکده مدیریت)